Zo Vrolijk
Raar hoe je soms aan oma denkt
Waar de kleedjes waar het behang
Waar een zuurtje zelfs zoetig was
Waar het kusje op je wang
Daar kan je soms naar hunkeren
Daar waar veilig – eigen – fijn
Daar kan alleen bij oma
Maar daar kan ook elders zijn
Waar je hart soms even stilstaat
Waar verlangen harder klopt
Waar je honger langzaam heengaat
Maar je trek totaal niet stopt
Waar de thee precies als zomer heet
Waar de cappu warm en lauw
Waar een brownie je ooit vergeten deed
Maar je de smaak altijd onthou(dt)
Waar de boot vrolijk aan de Zuidvliet drijft
Waar Maassluis slechts van kon dromen
Waar je weggaat als je liever blijft
Maar we allemaal blijven komen
Mooi Cedric, lekkere stijl ook.