Lichaamstaal
Dat je lichaam plots hard ‘stóp!’ zegt
-gewoonweg even niet meer wil-
en jou zenuwachtig toebijt:
‘Dapperdomme onverschil!’
Voel de pijn, voel de breuk tussen
gaan en tussen stop tussen
welkom en heel leuk tussen
‘donder ff op’
‘Je hoorde mij niet goed,
deed alsof je niet kon voelen
maar nu zal je, ja nu zal je
ja nu zal je, nu je moet
-want gezegd heb ik genoeg-
‘ik heb genoeg, ik heb genoeg’
echter zwijg ik plots inenen
terwijl jij net om me vroeg’
Kijk nu zelf maar wat je (niet) doet,
lopen voelen lijkt me goed
ook al doe je liefst iets anders
laag dat ooglid, hoog die voet.
Gun je dat je snel weer opstaat
in je kop en ook rechtop
-maar pas als het écht weer goed gaat-
anders schreeuwt je lijf weer ‘stóp!’
Laat een reactie achter