Sneeuwbol
standvastig sta je in de sneeuw
kerstig in je glazen bol
met groene sjaal en kerstmuts op
herinneringen overvol
kerstig in je glazen bol
standvastig als een sneeuwpop
je hoofd zit even vragensvol
was ’t jaar zwaar, was ’t jaar top?
je schudt het even van je af
je schudt er hard en zachtjes aan
een sneeuwvlok per herinnering
een ontelbaar aantal zie je gaan
je staat daar stil bij al wat was
je ziet hoe sneeuw het jaar door zweeft
je voelt wat lelijk of liefde voelde
en langzaam in je verder leeft
je neemt de tijd en laat het dalen
elke vlok vindt weer zijn plek
wat mag plakken, wat mag vallen?
wat was gaaf, wat was te gek?
in vergelijking tot de jaarduur
is het schudmoment maar klein
komend jaar valt net zo rijk weer
een bak met sneeuw in jouw domein
je glimlacht gulzig naar je bol
naar het plaatje wat je ziet
je hoeft niet alles mooi te vinden
als je maar van ’t moois geniet
Laat een reactie achter