Stadsgedicht 18: al kan je er niet bij

al kan je er niet bij
(t.g.v. 80 jaar Vrijheid)

je kan er simpelweg niet bij
en moet er niet aan denken
dat je vreest dat je gehaald wordt
niet gewenst – in waar je bent
dat je vreest voor veilig leven
twijfelend – aan wie je kent

je kan er simpelweg niet bij
en moet er niet aan denken
dat je dag steeds met
‘wat als’ begint
en dat ‘dat dan’ dan
nog veel erger blijkt

dan de ‘wat als’
die je verzint

je kan er simpelweg niet bij
en moet er niet aan denken
dat je gescheiden wordt
van lief – en van leed
dan slechts nog weet
dat je huis – je bed – je brood

jou niet gegund wordt
maar de dood

juist daaróm
moet je er aan denken
al kan je er niet bij
al kan je er niet bij
al was het toen al is het later
al kan je nu niet veel meer doen

ál tijd sta
allen bij samen stil
ál wij mens is een lang leven waard
aller leven – evenveel


Cedric